"Ik moet just niks" Over Ont-Moeten

Ont-moeten.

Op de skilift leerde ik het opnieuw.

We klagen over managers die ons opjagen.

“Het moest al klaar zijn.”

Alles moet sneller.

Alles moet beter.

Alles moet al gebeurd zijn.

Maar als ik eerlijk ben? Dat ongeduld zit niet alleen in de boardroom.

Het zit in ons. In de kleinste hoekjes van onze dagelijkse beleving.

Op de sleeplift kan je niet versnellen.

Geen shortcut. Geen turbo.

Alleen traag. Gestaag. Omhoog.

En precies daar gebeurt het.

Je doel is boven staan.

Klaar om naar beneden te skiën.

Maar de weg ernaartoe… dát is waarom ik het doe.

De panorama’s op een zonnige dag.

De ijskoude sneeuwvlokken op mijn gezicht.

Verkleumde vingers tijdens sneeuwval.

Adem zichtbaar in de vrieslucht.

Dat is de ervaring. Niet het “moeten”.

Moet ik de zwarte piste doen? Nee.

Moet ik uren skiën? Nee.

Moet ik shotjes drinken in de après-ski? Nee.

"Ik moet juist niets."

Op de piste heb ik ont-moet.

En door te ont-moeten, ontmoet je.

Jezelf.

En waardevolle mensen.

Misschien is vertragen geen verlies van tijd.

Misschien is het de enige manier om ze écht te beleven.